In de aanbeveling van de Werkgroep wordt afgeweken van de tot op heden gangbare methode om de draagkracht van een onderhoudsplichtige te berekenen. Gelet op de grote gevolgen in de praktijk van deze aanbeveling is het nuttig om de grondslag en gevolgen van de aanbeveling (nogmaals) toe te lichten.
Het Tremarapport is door de Werkgroep aangepast op de nieuwe voorrangsregel inhoudende dat kinderalimentatie voorrang heeft boven alle andere onderhoudsverplichtingen. Deze voorrangsregel is een onderdeel van de "Wet Bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding" in werking getreden op 1 maart 2009. In deze wet is de tekst van artikel 1:400 BW gewijzigd waardoor het artikel thans als volgt luidt:
Indien een persoon verplicht is levensonderhoud te verstrekken aan twee of meer personen en zijn draagkracht onvoldoende is om dit volledig aan allen te verschaffen, hebben zijn kinderen en stiefkinderen die de leeftijd van 21 nog niet hebben bereikt voorrang boven alle andere onderhoudsgerechtigden en hebben zijn echtgenoot, zijn vroegere echtgenoot, zijn geregistreerde partner, zijn vroegere geregistreerde partner, zijn ouders en zijn kinderen en stiefkinderen die de leeftijd van 21 hebben bereikt voorrang boven zijn behuwd kinderen en schoonouders.
De huidige (gewijzigde) tekst van het bovenstaande artikel brengt met zich mee dat er bij de bepaling van de draagkracht van een onderhoudsplichtige ouder te allen tijde eerst naar de belangen van het kind of de kinderen gekeken moet worden. De Werkgroep schrijft hierover in het Tremarapport: "Voorrang van kinderalimentatie boven alle andere onderhoudsplichtigen heeft onder meer tot gevolg dat bij de bepaling van de draagkracht geen rekening wordt gehouden met de nieuwe partner/echtgeno(o)t(e)/geregistreerde partner. De draagkracht kan dan ook volledig voor de (stief)kinderen worden aangewend. Gedachte hierachter is dan een partner in staat moet worden geacht in eigen levensonderhoud te voorzien terwijl dit van een kind niet kan worden verwacht".
Vervolgens wordt aanbevolen om voor de onderhoudsplichtige ouder de bijstandsnorm voor een alleenstaande in de draagkrachtberekening te hanteren, zelfs als er (co-ouder of stief) kinderen in zijn gezin wonen.
Tot de noodzakelijke lasten worden gerekend die lasten welke ten opzichte van het onderhoudsgerechtigde kind in ieder geval als redelijke uitgaven kunnen worden beschouwd. Genoemd worden, overigens niet limitatief, huwelijkse schulden, kosten omgangsregeling, werkelijke wervingskosten, woonlasten, premie ZVW en overige lasten. Bij de uitleg onder het kopje "overige lasten" geeft de Werkgroep aan dat er met de meeste bij de vaststelling van partneralimentatie te accepteren lasten géén rekening wordt gehouden waaronder advocaatkosten en herinrichtingskosten.
De nieuwe richtlijn zal zonder meer directe gevolgen hebben voor de hoogte van een vast te stellen kinderalimentatie. Een bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de kinderen kan aanzienlijke hoger uitvallen. Dit is dan ook zonder de meer het doel van de voorrangsregel. De voorrangsregel geeft gehoor aan het alom levende gevoel dat er in de oude methodiek weinig ruimte overbleef om een kinderalimentatie te betalen. Vaak werd dit als onbevredigend en onrechtvaardig ervaren.
De nieuwe voorrangsregel heeft de financiële verantwoordelijkheid van ouders voor hun kinderen diep verankerd in de wet.
Mr. E.M. Thoenes - van der Veen
Dommerholt Advocaten N.V.
|
ShareThis